WIE SPREEKT DE WAARHEID?

Het is al zeker drie jaar schering en inslag dat de overheid haar rekeningen of veel te laat of helemaal niet betaalt. Thans is het zelfs zo dat de overhead zodanig in gebreke blijft met betalingen binnen de gezondheidszorg dat ziekenhuizen die hierdoor ernstig in financiële problemen zijn geraakt, al enige tijd lonen en andere kosten hebben moeten dekken met leningen bij financieringsinstellingen. Ook deze maand heeft de overheid via het ministerie van Financiën de ziekenhuizen niet op tijd betaald, waardoor de situatie thans kritiek is geworden en de gehele ziekenzorg in groot gevaar is gebracht. Tot 15 december kijken de ziekenhuizen de zaak aan en dan wordt het hommeles als we de signalen uit deze inrichtingen mogen geloven. Dat de overheid een zware euro lening heeft gepleegd bij de Republic Bank om in juli van dit jaar vakantiegelden aan haar personeel te kunnen betalen geeft aan, hoe zwaar ze in problemen is geraakt. Alles wijst erop dat de zaak volledig klem aan het lopen is en dat ze zelfs met buitenlandse leningen het niet meer zal kunnen redden. Thans is het ook duidelijk dat onze plaatselijke banken stuk voor stuk ertoe overgaan aan lanti mee te delen, dat ze niet meer op leningen kan rekenen, omdat de banken ervan overtuigd zijn geraakt dat het geleende geld tegen rente toch heel moeilijk of helemaal niet teruggevorderd zal kunnen worden van een regering die geheel op zwart zaad zit. Binnen het transportwezen belooft het thans ook niet veel goeds, omdat nu reeds er signalen zijn dat de overheid bevreesd voor sociale onrust, niet happig is om de tarieven voor het openbaar vervoer verder te doen verhogen. De apothekers hebben ook en niet voor de eerste keer de noodklok geluid, door aan te geven dat het met de medicijnenvoorziening ook totaal de verkeerde kant opgaat en dat betalingen vanuit het Staats Ziekenfonds, SZF, te laat of helemaal niet binnenkomen. Ook hier zou de overheid de grote boosdoener zijn, omdat ze niet op tijd gelden overmaakt ten bate van het SZF. Een groot handelsbedrijf als Kirpalani’s dat niet langer krediet aan ambtenaren wenst te verschaffen, omdat de inhoudingen op salarissen van ambtenaren die een huurkoopovereenkomst met het bedrijf zijn aangegaan, niet door de overheid aan Kirpalani’s zijn overgemaakt. Hoefdraad, de minister van Financiën, wijt deze niet volbrachte overmakingen aan bureaucratische rompslomp binnen het ambtelijke. Vreemd genoeg geloven zeer weinigen het verhaal van Hoefdraad en denkt men, dat de middelen voor andere bestedingen van de overheid zijn aangewend. De overheid is thans naar de mening van velen, financieel aan het spartelen en weet van gekheid niet meer hoe ze haar verplichtingen moet nakomen. Nieuwe leningen aangaan om oude schulden te betalen, daarmede is de regering Bouterse II voortdurend bezig in de hoop dat ze zo tijd kan rekken richting mei 2020 of eerder, en er ook nog in zal slagen zonder kleerscheuren vanaf te komen en vervolgens het bestuur en de veroorzaakte financiële augiastal kan overdragen aan een andere regering. Maar als het lenen lokaal niet meer mogelijk is, dan wordt het echt heel moeilijk voor dit kabinet dat nu reeds zeer onvoldoende geld heeft. En als het schot voor de boeg van Moody’s bewaarheid wordt en onze rating (lees: kredietwaardigheid) verder wordt verlaagd, dan zal het verder lenen in het buitenland moeilijker en nog veel duurder worden. En wat gebeurt er als de regering haar werknemers niet meer op een juiste en tijdige manier kan betalen? Grijpt ze dan wederom naar de monetaire financiering, zoals de revolutionairen onder leiding van dezelfde Bouterse en Wijdenbosch al eerder deden? Men blijft steevast ontkennen dat een dergelijke uiterste maatregel zal worden toegepast. Wel is het zo, dat de afgelopen jaren sinds 2010, er regelmatig grote hoeveelheden munten zijn geslagen en biljetten zijn bijgedrukt. De afgelopen vrijdagavond was het wederom zover, dat voor de zoveelste keer, twee stalen vrachtcontainers de poorten van de Centrale Bank van Suriname ondere zware bewaking zijn binnengereden. Het hoeft geen betoog, dat de moederbank wederom verse bankbiljetten heeft ingevoerd. Volgens Hoefdraad is dit geld niet bestemd voor de monetaire financiering van de grote overheidstekorten, maar slechts bestemd om versleten coupures van onze SRD te vervangen. Gezien het feit dat de Centrale Bank van Suriname nauwelijks openheid verstrekt over het reilen en zeilen voor wat betreft de hoeveelheden in omloop zijnde bankbiljetten en munten, maakt de bank de weg vrij voor tal van speculaties en geruchten. Waar deze regering vooral voor moet oppassen, is dat ze de in omloop zijnde geldhoeveelheid niet onverantwoord vermeerderd, want dan staat een zoveelste devaluatie voor de deur en zal de inflatie een hyper karakter krijgen en het leven nog ondraaglijker maken voor alle mensen die in dit land wonen. De prijzen zullen aanmerkelijk stijgen en de koopkracht zal tot een dieptepunt dalen. En dan te bedenken dat er zeker één assembléelid van de NDP is, dat aangeeft, dat de overheid nog meerdere en knellende fiscale maatregelen moet doordrukken om haar inkomsten op te voeren. De regering moet zich er terdege van bewust zijn, dat je niet ongelimiteerd de financiële druk op dit volk kan blijven verhogen.