FRUSTRATIETACTIEK

De overheid zal alles uit de kast halen om de demonstraties te frustreren. Zo zal ze binnen de wettelijke kaders beslissingen nemen om de acties de grond in te boren. Van de week mochten de actievoerders, die gepland hadden om naar het Onafhankelijkheidsplein te gaan, dat niet doen. Onder het mom van veiligheidsoverwegingen werd daarvoor geen toestemming verleend. Men mocht wel elders in de binnenstad zijn activiteiten ontplooien. Het is natuurlijk de vraag wat onder veiligheidsoverwegingen wordt verstaan. Vrijwel de hele binnenstad was afgebakend en dan ook nog geen toestemming verlenen om acties op het plein van samenkomst van het volk te voeren. Het is niet dat men er naartoe gaat met houwers en kapmessen of met brandbommen gaat smijten, maar men geeft wel toestemming voor Lustig festivals waar er ook duizenden mensen op het plein dronken hun plezier beleven. Daar schuilt naar onze mening veel meer gevaar in. Het is allemaal onderdeel van een verdeel – en heerstactiek om zo de acties uit elkaar te halen. Het begon allemaal met een bruut politieoptreden waarbij sommige leiders werden gearresteerd. Dit was onderdeel vanuit de leiding van het land om de betogers te demotiveren. Wat men echter vergeet, is dat ons land onderdeel is van een internationale samenleving en men ziet dat protestacties in het buitenland wel een succes worden. Recentelijk hebben de burgers van Frans-Guyana hun zin gehad na dagen van blokkades en demonstraties. Parijs had geen andere keus dan hetgeen werd geëist in te willigen. In Paraguay, Venezuela en sommige andere landen, is men het regeerbeleid zat en gaat het volk massaal de straat op. De reden die vanuit de overheid is gegeven om niet op het plein te gaan, is onzinnig, maar is bewust bepaald om zodoende verwarring te stichten. Er zullen nog meer van dit soort gevallen plaatsvinden om zo de groep uiteen te splijten. Een kat in het nauw gedreven maakt nu eenmaal rare sprongen. Intussen blijft de onvrede onder heel wat groepen toenemen. Ook ondernemers, bedrijfsleven, aannemers, vakbonden en studenten, hebben graag dat dit beleid terstond omgebogen wordt, omdat het zo niet verder kan. Bedrijven en winkels sluiten hun deuren, terwijl de verarming blijft toenemen.