‘VROLIJKE’ SCHIETTENT?

Zijn we op weg van dit land een ‘vrolijke’ schiettent te maken, of zijn we nog bereid behoorlijk beleid te voeren en de burgers van dit land een veiliger gevoel te bezorgen?  Vragen die we wel mogen stellen nadat de huidige minister van Justitie en Politie een bezoek bracht aan een rouwbijeenkomst van een deel van de Chinese gemeenschap de afgelopen week. Een rouwbijeenkomst die georganiseerd was in verband met de tragische dood van een vader en een zoon in het district Sipaliwini. Het tweetal kwam in de vlammen om nadat rovers het pand in brand hadden gestoken. De misdadigers wilden de winkel beroven, maar konden het gebouw niet betreden. En juist omdat de Chinese winkelier en zijn zoon weigerden de deur open te doen, werd het gebouw opzettelijk in brand gestoken met het noodlottige gevolg voor het tweetal.  Minister Van der San ging naar de mening van velen behoorlijk over de schreef, toen hij tegenover de Chinese aanwezigen verklaarde, dat er naar mogelijkheden moet worden uitgekeken om Chinese winkeliers in staat te stellen zelf te handelen tegen verdachte personen die zich in hun zaak ophouden.

De minister suggereerde dat het voormelde handelen zou kunnen inhouden dat de detailhandelaar in kwestie bij zelfbeoordeling de verdachte zou kunnen neerschieten.

De minister maakte hierbij de weg vrij dat de winkelier eigen rechter zou kunnen spelen.  Wij vragen ons in gemoede af, of de minister als jurist wel goed heeft nagedacht over de strekking van zijn voorstel en wat voor situatie hij in de hand zou kunnen werken als hetgeen hij suggereerde, gerealiseerd zou worden.  Wij vragen ons af of de man niets te zeggen had of op een verkeerde manier indruk trachtte te maken op de  in rouw gedompelde aanwezigen. Schietende Chinezen op bezoekers in handelshuizen en dan in het bijzonder op een door hem gestigmatiseerde etnische groep uit ons midden. Weet deze bewindsman op JusPol wel waar hij mee bezig is. Dit soort voorstellen horen absoluut niet in een democratische rechtsstaat thuis, tenminste als we er vanuit gaan dat we dat nog zijn.  Als de minister werkelijk meende wat hij voorstelde, dan zou dat inhouden dat in het bijzonder Chinese winkeliers moeten worden bewapend om voor hun eigen veiligheid zorg te dragen.

De procureur-generaal zou vele honderden vuurwapenaanvragen moeten honoreren en Suriname zou niet langer gevrijwaard zijn van een wild- west-situatie.  En hoe denkt de minister dat de gewapende rover zich zal opstellen wanneer hij besluit een detailhandelshuis te beroven.

De criminaal zal zijn eigen risico aanmerkelijk willen reduceren en zal dus gelijk beginnen zijn slachtoffer dodelijk te verwonden.  Er zullen veel meer Chinese en andere winkeliers het leven verliezen als we akkoord zouden gaan met  het veiligheidsmodel van Van der San.

Dus minister, haal deze dwaze en levensgevaarlijke voorstellen uit uw hoofd. Zorg ervoor dat de politie betere voorzieningen krijgt, waardoor ze snel en adequaat tegen het rovende gespuis kan optreden. Zorg ervoor dat er voldoende en goed functionerende voertuigen ter beschikking zijn, dat de demotivatie bij het KPS grotendeels wordt weggenomen, dat er voldoende materiaal om te werken in de bureaus en posten aanwezig is en dat politiemensen hun gemaakte overuren uitbetaald krijgen.

Alleen dan zal ze snel en vol enthousiasme haar werk snel en efficiënt doen.

Als de minister daarin slaagt, zullen de rovers minder snel geneigd zijn hun funeste roofpartijen uit te voeren.  De minister dient ook te weten dat verreweg de meeste Surinamers de democratie huldigen en niets van doen wensen te hebben met een machtsstaat  waarbij de vrijheid van meningsuiting en de mensenrechten niet gegarandeerd zijn.

Wij weten echt wel dat de minister uit een kamp komt waarbij men terug wenst te gaan naar de machtsstaat   om zaken naar de hand van niet-democraten te kunnen zetten.  Echter is het zo dat slechts weinigen in dit land situaties wensen die zich thans voordoen in Venezuela. Al zou de regering nog zo onder druk komen te staan, ze dient te weten dat dictatuur absoluut achterwege dient te worden gelaten.